تاریخچه کامل سریلانکا، معرفی جزیره مروارید اقیانوس هند، فرهنگ غنی و هر آنچه باید قبل از سفر بدانید
سریلانکا (جمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سریلانکا) جزیرهای در اقیانوس هند جنوب آسیا است که با جمعیتی حدود ۲۲ میلیون نفر، تمدنی بیش از ۳۰۰۰ ساله دارد. این کشور که پیشتر با نام سیلان شناخته میشد، به دلیل موقعیت استراتژیک خود در مسیرهای تجاری تاریخی، فرهنگ منحصر به فرد، چای مرغوب، سواحل بکر و میراث تاریخی غنی به "مروارید اقیانوس هند" مشهور است.
سریلانکا با مساحت ۶۵٬۶۱۰ کیلومتر مربع، کشوری گرمسیری است که تنها ۳۱ کیلومتر از هند فاصله دارد. این کشور به ۹ استان تقسیم میشود و پایتخت تجاری آن کلمبو و پایتخت اداری سری جایاواردنپورا کوته است. تنوع جغرافیایی شگفتانگیز سریلانکا شامل سواحل طلایی، کوهستانهای مرتفع، جنگلهای بارانی، دشتهای خشک و زمینهای کشاورزی وسیع میشود.
تاریخچه کهن و نامهای تاریخی:
سریلانکا در متون باستانی با نامهای مختلفی شناخته شده است. در افسانههای سینهالی، این جزیره "لانکا" نامیده میشد. در حماسه رامایانا، پادشاه راوانا بر لانکا حکومت میکرد. یونانیان باستان آن را "تاپروبان" مینامیدند و بازرگانان عرب "سرندیب" خطابش میکردند که ریشه نام "سراندیب" در داستانهای سندباد است. پرتغالیها در قرن ۱۶ نام "سیلائو" را بر آن نهادند که بعدها توسط انگلیسیها به "سیلان" تغییر یافت و نهایتاً در سال ۱۹۷۲ به "سریلانکا" تبدیل شد که به معنای "جزیره درخشان" است.
دوران پادشاهیهای باستانی (قرن ۵ قبل از میلاد تا قرن ۱۶ میلادی):
تاریخ مدون سریلانکا با ورود شاهزاده ویجایا از شمال هند در ۵۴۳ قبل از میلاد آغاز میشود که اولین پادشاهی سینهالی را بنیان نهاد. مهمترین دوران تاریخی، پادشاهی آنورادهاپورا (قرن ۴ قبل از میلاد تا ۱۰۱۷ میلادی) بود که در آن بودیسم توسط شاهزاده ماهیندا در قرن ۳ قبل از میلاد معرفی شد. پادشاهی پولونارووا (۱۰۷۰-۱۲۳۲ میلادی) نیز عصر طلایی تمدن سینهالی محسوب میشود. در این دورهها سیستم آبیاری پیچیدهای شامل مخازن عظیم آب (Tanks) و کانالهای آبیاری ساخته شد که هنوز مورد استفاده است.
استعمار پرتغال، هلند و بریتانیا (۱۵۰۵-۱۹۴۸):
در سال ۱۵۰۵، پرتغالیها به سریلانکا رسیدند و کنترل مناطق ساحلی را به دست گرفتند. آنها قلعهها و کلیساهای متعددی ساختند و مذهب کاتولیک را معرفی کردند. در سال ۱۶۵۸، هلندیها جایگزین پرتغالیها شدند و سیستم حقوقی رومی-هلندی را پایهگذاری کردند که هنوز در سریلانکا کاربرد دارد. در سال ۱۷۹۶، بریتانیا کنترل جزیره را به دست گرفت و در ۱۸۱۵ با شکست پادشاهی کندی، کل سریلانکا مستعمره بریتانیا شد. انگلیسیها مزارع چای، قهوه و کائوچو را راهاندازی کردند و سیستم آموزشی مدرن، راهآهن و سیستم اداری را معرفی کردند.
استقلال و دوران معاصر (۱۹۴۸ به بعد):
سریلانکا در ۴ فوریه ۱۹۴۸ با نام "دومینیون سیلان" استقلال یافت و در ۱۹۷۲ به جمهوری تبدیل شد. این کشور اولین دموکراسی آسیایی بود که نخستوزیر زن را انتخاب کرد (سیریماو بندارانایکه در ۱۹۶۰). جنگ داخلی ۲۶ ساله (۱۹۸۳-۲۰۰۹) بین دولت و گروه شورشی ببرهای تامیل یکی از تاریکترین دورههای تاریخ معاصر سریلانکا بود که در مه ۲۰۰۹ با شکست ببرهای تامیل پایان یافت. در سال ۲۰۰۴، سونامی اقیانوس هند باعث کشته شدن بیش از ۳۵٬۰۰۰ نفر در سریلانکا شد.
فرهنگ و مذهب:
سریلانکا کشوری چندفرهنگی و چندمذهبی است. حدود ۷۰٪ جمعیت بودایی (عمدتاً از قوم سینهال)، ۱۲٫۶٪ هندو (عمدتاً تامیل)، ۹٫۷٪ مسلمان و ۷٫۶٪ مسیحی هستند. جشنهای مذهبی مانند وساک (جشن بودایی)، دیوالی (جشن هندو) و عید فطر در تقویم ملی به رسمیت شناخته شدهاند. رقصهای سنتی کندیان با لباسهای رنگارنگ و طبلهای محلی از میراث فرهنگی غنی سریلانکا محسوب میشوند.
اقتصاد و صنایع اصلی:
اقتصاد سریلانکا بر پایه کشاورزی، گردشگری و صنعت است. این کشور سومین تولیدکننده چای جهان است و چای سیلان به عنوان مرغوبترین چای جهان شناخته میشود. سایر محصولات مهم شامل کائوچو، نارگیل، ادویهجات (دارچین، فلفل، میخک) و سنگهای قیمتی (یاقوت کبود، یاقوت سرخ) است. صنعت پوشاک نیز سهم مهمی در صادرات دارد.
جاذبههای گردشگری:
۱. مثلث فرهنگی: شامل آنورادهاپورا (پایتخت باستانی)، پولونارووا و کندی
۲. صخره سینگیرییا (Sigiriya): قصر باستانی بر فراز صخرهای ۲۰۰ متری
۳. دامبولا (Dambulla): معبد غاری با مجسمههای بودا
۴. کندی (Kandy): آخرین پایتخت پادشاهی سینهالی و محل معبد دندان بودا
۵. سواحل جنوبی: مانند بنتوتا، میریسا و اوناواتونا
۶. پارکهای ملی: یالا، اوداوالاوه و ویلاپاتو
۷. کوهستانهای مرتفع: مانند نوارا الیا (بهشت چای) و الا
۸. قطار کوهستانی: سفر با قطار از کندی به الا با منظرههای خیرهکننده
آب و هوا:
سریلانکا آب و هوای گرمسیری با دو فصل موسمی اصلی دارد. موسمی یالا (مه-آگوست) مناطق جنوب غربی و موسمی مالا (دسامبر-مارس) مناطق شمال شرقی را تحت تأثیر قرار میدهد. دمای هوا در مناطق ساحلی بین ۲۵-۳۰ درجه سانتیگراد و در مناطق کوهستانی بین ۱۵-۱۸ درجه سانتیگراد در نوسان است. بهترین زمان برای بازدید از سواحل غربی و جنوبی دسامبر تا مارس و برای سواحل شرقی آوریل تا سپتامبر است.
سریلانکا با تاریخ کهن، فرهنگ غنی، طبیعت متنوع و مهماننوازی مردمش، تجربهای منحصر به فرد برای گردشگران ایجاد میکند. این جزیره کوچک گنجینهای از میراث جهانی یونسکو (۸ سایت ثبت شده) را در خود جای داده و مقصدی ایدهآل برای علاقهمندان به تاریخ، طبیعت، فرهنگ و ماجراجویی است.
-2009.webp)
-5431.webp)
